Eğitim ve öğretimin ayrımını yapabilmek için oldukça güçlü bir film: Koro

Tarih:

Yazar:

Kategori:

Öncelikle konusundan bahsedecek olursak 1949 yılına savaş zamanına ve Fransa’ya gitmeliyiz. Film dünyaca ünlü orkestra şefi Pierre Morhange’nin zilinin çalması ve eski okul/yurt arkadaşı Pépinot ile karşılaşmasıyla başlıyor. Pepinot’un elindeki günlükle eskilere dönüyoruz. Günlük yatılı okulda kaldıkları zaman hayatlarını ve fikirlerini değiştiren müzik öğretmenleri Clément Mathieu’ya aittir.

Okula mümessil olarak atanan Clément Mathieu okulun görünüşünün ve yansıtılanın aksine ceza sistemi uyguladığını, öğrencilerin sistematik yetiştirildiğini ve davranışların etki-tepki yani ceza olarak geri yansıtıldığını görmektedir. Yıllardır bu şekilde eğitim alan öğrencilerin davranışları herkesi olduğu kadar elbette yeni öğretmenimizi de zorlayacaktır. Ancak Clement farklı bir yol kullanarak onların hayatlarına dâhil olmaya çalışır böylece hem kendinde eksik kalan bir yanı müzisyenliği gerçekleştirirken hem de öğrencilerine başka bir dünyanın varlığını gösterir. Müziğin beraberinde getirdiği disiplin, minnettarlık, birlik duygusu ve birey olurken beraber hareket edebilme yetisi öğrencilere zaman geçtikçe işlemektedir. Elbette bu okul müdürünün hoşuna gitmemektedir. Çünkü öğrenciler artık daha ‘zeki’ bir hale gelmiştir.

Koro

Clement, koro çalışmaları sırasında kendiliğinden yetenekli oldukça güçlü bir ses keşfeder ancak bu öğrenci aynı zamanda sınıfın en haylazı ve ısrarla en ceza alan öğrencisidir. Dünyaca ünlü orkestra şefi Pierre Morhange’yi de böylece tanıyoruz. Clement, Morhenge’yi eğitirken onun vazgeçilmez olduğunu da öğretmiştir ona böylece minnettarlık, işine saygı ve mutluluk bir arada öğretilmiş olunur genç yeteneğe.

Film boyunca müzikler öyle güzel işlenmiş ki kendinizi arka sıralarda bir yerde onları dinliyormuş gibi hissediyorsunuz. Öğretmenliğin değerini, zorluğunu görüyor ve günümüz eğitim sistemindeki ruhsuzluğu da elbette fark ediyoruz. Medeniyeti birbirine yalnızca organizmalar, türevler, açılar ve kütleler bağlamıyor. Ruhun eksik kaldığı sistemlerde etkin bir birey ve güçlü bir toplum çıkmıyor ne yazık ki. Bu açıdan ilham verici ve tebessüm ettirici bir film koro. Eğitimin ruhla işlenmesi gerektiğini de gösteren bir film aynı zamanda.

İzledikten sonra müziği ilham oluyor. Yolunuzun ve ruhunuzun kesişmesi dileğiyle…

Les Choristes / Koro

Orijinal İsmi: Les Choristes
Vizyon Tarihi: 29 Nisan 2005
Süre: 97dk
Tür: Dram , Müzikal
Yönetmen: Christophe Barratier
Oyuncular: Gérard Jugnot, François Berléand, Jacques Perrin
Senarist: René Wheeler
Yapımı: 2004 – Fransa , Almanya , İsviçre

TAKİPTE KALIN

43,116BeğenenlerBeğen
529TakipçilerTakip Et
102TakipçilerTakip Et
582TakipçilerTakip Et

Oturduğun Yerden Yola Çıkaran Kitaplar

Dünya’nın ortak gündemi; Koronavirüs ile birlikte “sosyal mesafe”, “karantina” ve “izole yaşamak”. Artık hepimiz zamanımızın büyük bir bölümünü evde geçiriyoruz. Bu günlerde...

Son Ada; ‘Her hikaye kendi biçimini bulur’

"Her hikaye kendi biçimini bulur." Son ada, son liman, el değmemiş bir sığınak kibirle karşılaşırsa ne olur? Kargaşa mı...

Evde kaldığımız bu dönemde insanı mutlu edecek filmler

Günlerimizin neredeyse tamamını evde geçirdiğimiz bu dönemde, evdeki zamanı keyifli hale getirmenin değeri giderek artıyor. İlk akla gelen elbette televizyon. Birbirinden güzel...