Bin Muhteşem Güneş’ten Parıldayan Alıntılar

Bin Muhteşem Güneş

“En üzücü görev, Babi’ye düştü. Leyla onu çalışma odasında buldu; yüzünde acılı bir ifade, ayakta, kitap raflarını inceliyordu…
‘Şu malum klişeyi bilirsin,”dedi. ‘Issız bir adaya düşüyorsun. Yanına yalnızca beş kitap alabilirsin. Hangilerini seçerdin? Bir gün buna ciddi ciddi mecbur kalacağım hiç aklıma gelmezdi.’
‘Sana yeni baştan bir kütüphane oluştururuz, Babi.’
‘Hım.’ Kederle gülümsedi. ‘Kabil’i terk ettiğime inanamıyorum”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir