Babamın Şarkısı

7 Üslup
8 Akıcılık
8 Kapak
8 Fiyat
7.8
Dilek Özcan diğer yazısı

“Yaşanılanlar yazdıkların gibi değildi, diyor biraz sonra içimden bir ses. ‘Bellek yalnızca bir koruyucu değil, bir arttırma aracıdır da. ‘ diyor ikinci ses. Neyi kastettiğimi biliyorsun, anlattıklarına yalan karıştırıyorsun, diyor ilk konuşan. Korkmuyor musun? Parmak ayı gösterdiğinde parmağa değil, aya bakılır, diye karşılık veriyor ikinci ses.”

İlk öykü kitabı ‘Günler Ne Kadar Kısaldı?” kitabı 2013’te yayınlanan yazar öykü yolculuğuna son kitabı ‘Babamın Şarkısı’ ile devam ediyor.

gramofon-turk-sanat-muzigiYazdıkları kurgulanarak öyküye dönüştürülmüş ancak okurken bir anda günümüz gerçeğine döndürerek kendiyle yüzleşerek okuyucuya da açıklama yapma gereği duyuyor … Neden açıklamalar, neden anılar, neden öyküler? Niye karışık, diye soran okuyucuya da ;

“Aslında okumayı yazmaktan her zaman daha çok sedim ve yazmak için oturduğumda bir süre sonra okurken buldum kendimi. Yıllarca yazmak için bir gerekçe bulmakta da zorlandım. Bu yüzden yazanlara zaman zaman neden yazdıklarını sordum. Bana göre okunacak yeterince iyi kitap vardı ve -hele hele daha iyilerini yazamayacaksak- yeni metinlerle ortalığı kirletmenin de gereği yoktu. Yıllar önce Ahmet Murat’a da aynı soruyu sorduğumda, okumak istediklerimizi yazarız, demişti hiç duraksamadan..” dediği gibi, belki de okumak istediklerini yazıyordur.

Yazar anlatımına çocukluktan bir detayla başlayıp yakın zamana doğru sıraladığı öykülerle hem kendine hem de bizlere yaşanılanları tekrar baştan bakma, öyküleme, gülümseme, düşündürme imkânı vermekte, belli belirsiz kendi anılarınızın da zihninizden geçmesini sağlamaktadır.

fatherKitaba adını veren Babamın şarkısında olduğu gibi.. “Bu şarkının hikâyesi var, dedi kadın. Biri yıldızlara bakıyor, daha doğrusu tek bir yıldıza bakıyor. Bu onun özel bir yıldızı, hayatının yıldızı. Ona bakarak geçmişte yaşadığı aşkları, sevinçli ve üzüntülü günleri anımsıyor, Enteresan, dedi adam. Ve bu yıldız, diye sürdürdü kadın, ölünce de ait olduğu kişinin mezarının üzerinde, ışıl ışıl parlarmış. Yalnız onun için. Eminim, şimdi babamın mezarının başında ışıl ışıl parlıyordur… Ama öldükten sonra içimde giderek küçüldü babam, hüzünlü bir oğlan çocuğuna dönüştü. Onu öyle seviyorum artık; küçük, saf bir oğlan çocuğu gibi…”

Kitabın birçok yerinde Turgut Uyar, Jack London, gibi önemli yazarlara atıfta bulunulmakta ve belki birçoğumuzun adını duymadığı öykülerinden alıntılar yapılmaktadır. Kitap kendi içinde mini bir kitaplığa dönüşüveriyor elinizde…

Babamın Şarkısı
İsmail Özen
Profil Yayıncılık
77 sayfa, 2016

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.